Ale zaczynając od tego nieszczęsnego tytułu. Od dwóch dni próbuję się dowiedzieć jak zrobić, yyy... eee... dobra, tego rąbka tajemnicy uchylę pod koniec tekstu, żebyście się trochę pogłowili albo, co bardziej niecierpliwi, zjechali na dół i dowiedzieli się wcześniej, więc nazwijmy to na razie CZYMŚ.
Od dwóch dni, przeszukałam internety wzdłuż i wszerz, wypytałam wszystkich znajomych i nikt nic nie wie. Po wpisaniu w góglach zapytania, które wydaje mi się właściwe, wyskakuje kilka stron, blogów i tym podobnych rzeczy, ale kiedy na nie wchodzę, to mam wrażenie, że osoba, która to pisała w ogóle mnie nie rozumie i pisze o jednorożcach skaczących po chmurkach na niebie.
W tym momencie uświadomiłam sobie, że:
a) albo jestem głupia
b) albo to jest mega tajne i powinnam się zgłosić do jakichś megatajnych służb od CZEGOŚ
c) albo po prostu nie umiem szukać
I w obecnie zaistniałej sytuacji mam także kilka opcji do wyboru:
a) zawinąć się w koc, który ochroni mnie przed wszechświatem i płakać z bezradności
b) iść na specjalistyczne leczenie, do specjalisty, który zajmuje się ludźmi, którzy nie umieją znaleźć CZEGOŚ
c) zapytać was
I w tym przypadku wybrałam opcję c:
A tajemnicze pytanie brzmi: Czy ktoś z was ma jakieś pojęcie na temat tego, jak samodzielnie można stworzyć stronę internetową(i tu nie mówię o czymś na bazie wordpressa, tylko czymś więcej)?
Jedni pewnie zauważyli, inni nie.
Jedni pewnie się przejęli, inni nie.
No nic, ale powiedzmy sobie szczerze, pusto tutaj, nie ma mnie. Ale żyję! Spokojnie, spokojnie, jestem wciąż wśród żywych, ciałem, nie duchem. Mam depresję, ciągle o nim myślę, nie mogę przestać, nie mogę zapomnieć. Byliśmy idealnym duetem. Ja i on. Zawsze. Teraz zostałam tylko ja, wpatrzona w sufit, myśląca o niczym, jedząc słodycze na potęgę. Marny mój los.
A wszystko zaczęło się jakiś czas temu, był przy mnie, ale czasem odpływał, na chwilę, na dwie na dłużej, po prostu się wyłączał.
Raz.
Drugi.
Trzeci.
Dziesiąty.
Dwudziesty.
Któryś tam.
Aż w końcu BUM. Wyłączył się i już nie włączył, przestał oddychać, dźwięk jego małego wentylatorka przestał umilać moją każdą wolną chwilę. Ale miałam dzięki temu dużo czasu na myślenie i... oglądanie telewizji.
Podsumowując: komputer zdechł. I cóż miałam zrobić? Starałam się jak mogłam, by zorganizować nowy. Ale to nie jest takie hop-siup. Przynajmniej nie w moim przypadku.
Dlatego pewnie potraficie sobie wyobrazić, jak wielki uśmiech zagościł na mojej twarzy, gdy wczoraj dnia 30 kwietnia 2014 roku dostałam w swoje, trzęsące się(na jego widok), rączki piękny, nowiutki, pachnący laptop.
Wracam do was.
Mam nadzieję, że się cieszycie.
Ale teraz będzie trochę inaczej, chciałabym urozmaicić bloga, pokazać wam coś więcej z mojego życia, niż tylko książki, które czytam. ZA czy PRZECIW?
"......W
zabawie „Nie niszcz książek – używaj zakładek” może wziąć udział każdy.
Aby do nas dołączyć, opublikuj na swoim blogu post o Twoich ulubionych
lub wymarzonych zakładkach, następnie zaproś do zabawy 7 innych
blogów......."
Za nominację dziękuję serdecznie Marceli Pomper!
Niszczenie książek? Nigdy! Jeżeli chodzi o te małe papierowe cuda to jestem straszną pedantką, żadna z moich powieści nie może mieć zagiętych kartek! Bez zakładek nie wyobrażam sobie czytania. Ale nigdy ich nie kupuję, mam ich pod dostatkiem ze wszystkich książek i bibliotek, chociaż marzy mi się kilka takich kupnych(ale o tym na końcu posta)... *-*
Tak więc przedstawiam wam mój mały zbiór zakładek, dzieli się na cztery części, popatrzcie:
Moje ukochane z książek Johna Greena, z cytatami, mam nadzieję, że wydawnictwo dołączy zakładkę też do Szukając Alaski(czytałam już, ale muszę mieć tę książkę!).
Zakładki z biblioteki, ich chyba najczęściej używam.
Od dziewczyn z wymian i zakupów w sieci, zawsze miło jest zajrzeć do książki i znaleźć zakładkę. :)
Z wszystkich pozostałych kupionych książek.
To oczywiście nie są wszystkie, druga połowa dalej kryje się gdzieś w książkach, zazwyczaj na końcu, lub pod skrzydełkami, ale niestety przez moje lenistwo nie chciało mi się ich wszystkich przeszukiwać.
Przepraszam za te białe plamy na niektórych zdjęciach, to przez lampę błyskową.
A jakie zakładki sobie wymarzyłam...?
A wy, kochani, o jakich zakładkach marzycie?
Post
niestety z powodu mojego dzisiejszego zabiegania został zaplanowany,
dlatego na komentarze odpowiem najprawdopodobniej dopiero jutro.
Dzisiaj stuknęły równo trzy miesiące od założenia bloga. Z tej okazji mam dla was post z zupełnie innej beczki - czyli nie recenzje. Tym razem pokażę wam stosik, a na nim wszystko co przyleciało do mnie, lub co przytaszczyłam do domu w ubiegłym miesiącu czyli maju.
Na pierwszy ogień idzie stos recenzyjny, czyli to, co dostałam od wydawnictw(od dołu):
Moja Emigracja. My Migration - Praca zbirowa od Favoryta Deja vu - Jolanta Kosowska od Novaeres Ostatni smokobójca - Jasper FForde od Sine Qua Non Zatruty Tron - Celine Kiernan od Publicat Syrena - Tricia Rayburn od Publicat [RECENZJA] Córka kata - Oliver Potzsch od Esprit Juniper Berry i tajemnicze drzewo - M.P. Kozlowsky od Esprit Złodzieje Planet - Dan Krokos od Drageus Publishing House[RECENZJA] Obca Pamięć - Dan Krokos od Drageus Publishing House [RECENZJA] Kakrachan - Olis Nars Lang od Azyl
+ książki, których nie miałam jak uwiecznić:
Chłopcy - Jakub Ćwiek od Sine Que Non [RECENZJA]
Odmiana przez przypadki - Michał Puczyński od Novaeres [RECENZJA]
Stosik biblioteczny:
Czerwień Rubinu - K.Gier
Błękit Szafiru - K. Gier
Miasto Popiołów - Casandra Clare
I ostatni już stos - zakupowo/konkursowy:
Karmazynowa Korona - Cinda Williams Chima Zbuntowana - Veronica Roth Żelazna Córka - Julie Kagawa Ognista - Sophie Jordan Rebeliant - Marie Lu Pocałunek Gwen Frost - Jennifer Estep Angelfall - Susan Ee [RECENZJA]
Czytaliście którąś z tych książek? Jak wam się podobała? Może macie w planach jakąś z wyżej wymienionych?
Początkowe ogłoszenie: Uwaga, uwaga! Książka opisana w tym poście jest tak cudowna, że jej przeczytanie może na stale uszkodzić psychikę i sprawić, że człowiek nie będzie myślał o niczym innym, tylko o niej.
Dla niezorientowanych w temacie książki, o Delirium słów kilka(czyli co można znaleźć z tyłu książki + zwiastun): „Mówili, że bez miłości będę szczęśliwa.
Mówili, że lekarstwo na miłość sprawi, że będę bezpieczna.
I zawsze im wierzyłam.
Do dziś.
Teraz wszystko się zmieniło.
Teraz wolę zachorować i kochać choćby przez ułamek sekundy, niż żyć setki lat w kłamstwie”.
Dawniej wierzono, że miłość jest najważniejszą rzeczą pod słońcem.
W imię miłości ludzie byli w stanie zrobić wszystko, nawet zabić.
Potem wynaleziono lekarstwo na miłość.
Czy gdyby miłość była chorobą, chciałbyś się wyleczyć?
Wszystkie cechy książki można znaleźć w jej tytule, a przedstawiają się one tak:
D - dramatyczna
E - ekspresywna
L - lekka
I - intrygująca
R - romantyczna
I - interesująca
U - uzależniająca
M- miłosna
Zastanawiacie się, co sprawiło, że książka rozkochała mnie w sobie, porywając w swoje sidła? Wydaje się wam całkiem zwykłą powieścią? Nic bardziej mylnego! I zamierzam to udowodnić...
Podając 101 powodów, dla których mnie zachwyciła!
1. Wciągnęła mnie już od pierwszych kartek.
2. Pokazała USA, jakiego w życiu bym sobie nie wyobrażała.
3. Sprawiła, że nabrałam ochoty na miłość.
4. Uświadomiła mi, że trzeba walczyć o wszystko, czego się pragnie.
5. Przez Delirium miałam kompletny mętlik w głowie.
6. Nie mogłam przestać o niej myśleć, od czasu kiedy pierwszy raz chwyciłam ją w swoje ręce.
7. Przepiękna okładka jeszcze bardziej utwierdziła mnie w przekonaniu, że książka jest cudowna
8. Lena stała się bohaterką, z którą zaczęłam się utożsamiać.
9. Pokazała mi najpiękniejszą historię miłosną.
10. Poznałam dzięki niej Aleksa - całkiem niezłe z niego ciacho.
11. Kiedy zaczęłam ją czytać, przestałam dopiero na ostatniej stronie książki.
12. Po przeczytaniu zakończenia nie wiedziałam co ze sobą zrobić - przeżyłam je równie mocno jak bohaterowie książki.
13. Stałam się fanką Lauren Oliver.
14. Już zapach świeżego druku na kartach Delirium sprawił, że poczułam więź z tą książką.
15. Zaraz po zakończeniu lektury weszłam na internet i zamówiłam w księgarni kolejną część serii, bo nie mogłam się doczekać, by ją przeczytać.
16. Utkwiła w mojej pamięci i jestem pewna, że nigdy o niej nie zapomnę.
17. Sprawiła, że zapragnęłam żyć w jej okrutnym świecie i walczyć w imię miłości.
18. Dzięki Delirium poznałam cudownych i wyjątkowych bohaterów.
19. To ona rozkochała mnie w książkach z gatunku paranormal romance.
20. Nigdy nie pragnęłam przeczytać kolejnej części serii tak bardzo, jak po przeczytaniu Delirium.
21. Tak zawróciła mi w głowie, że każdemu, kto prosił mnie o polecenie jakiejś książki proponowałam właśnie tę.
22. Kiedy przeczytałam tę powieść nie mogłam spać, tylko myślałam o niej.. myślałam, myślałam...
23. Przez nią, cały czas szukam równie dobrej serii.
24. Ze zniecierpliwieniem czekam na serial, który mi się ukazać na podstawie "Delirium" i mam nadzieję, że będzie równie świetny.
25. Pochłonęłam ją szybciej niż tabliczkę czekolady.
26. Przekonała mnie do częstszego czytania książek.
27. Gdybym mogła ją ocenić, dałabym jej 20/10!
28. Dzięki tej książce uświadomiłam sobie, że najgorszym świtem byłby taki bez miłości.
29. Teraz moim ideałem chłopaka jest Alex Sheathes.
30. Czytając tę powieść czułam się, jakbym naprawdę żyła między jej stronami.
31. Podczas czytania Delirium zapominałam o całym świecie.
32. Książka wciągnęła mnie do tego stopnia, że zapomniałam nawet jeść!
33. Czytałam ją całą noc, bo nie mogłam zasnąć, zanim skończyłam.
34. Powieść czyta się wspaniale i lekko, dzięki Lauren Oliver.
35. Akcja pędzi w niej w takim tempie, że momentami trudno jest nadążyć.
36. Zakończenie Delirium zaszokuje każdego i sprawi, że będzie chciał więcej i więcej i więcej...
37. Pokazuje ona, że dzięki miłości można pokonać wszystko.
38. Opisane w niej wydarzenia przypadły mi do gustu bardziej, niż te z którejkolwiek innej książki.
39. Historia w niej przedstawiona utkwiła mi w pamięci.
40. Lauren Oliver poprzez Delirium rozkochała mnie w swoich powieściach.
41. Po jej zakończeniu chciałam przeczytać ją ponownie z nadzieją, że tym razem zakończy się szczęśliwie.
42. Z każdą przeczytaną stroną ciekawiła mnie coraz bardziej.
43. Jestem pewna, że gdybym żyła w tamtym świecie, nigdy nie poddałabym się zabiegowi.
44. Każde jedno uczucie, które przeżywała Lena, przeżywałam także ja.
45. Podczas czytania zapomniałam zupełnie o herbacie, którą przygotowałam sobie, żeby umilić czas z książką, kiedy po nią sięgnęłam była już całkowicie zimna.
46. Czytając Delirium z jednej strony chciałam poznać zakończenie, z drugiej zaś chciałam czytać ją cały czas.
47. Przedstawiła zupełnie inny świat, niż do tej pory spotykałam w powieściach.
48. Zachwycił mnie nietypowy pomysł na książkę, jaki miała Lauren Oliver.
49. Delirium złapało mnie w swoje sidła i nie chciało wypuścić.
50. Powieść zmieniła moje spojrzenie na uczucia, stały się dzięki niej o wiele ważniejsze.
51. Pomimo niewielkiej czcionki czytało się ją bardzo szybko!
52. Jeszcze żadne zakończenie nie zaskoczyło mnie tak, jak to opisane w Delirium.
53. Jest typem książki, który uwielbiam: thrillerem ze szczyptą romansu.
54. Utrzymywała mnie w napięciu od pierwszej strony aż do ostatniej.
55. Nie było nawet jednego fragmentu, w której ta powieść by mnie nudziła.
56. Żałuję, że zamiast ponad 300 stron nie miała ich ponad 3000!
57. Podczas czytania Delirium czułam przyjemny niepokój, który rzadko zdarza mi się przy czytaniu książek.
58. Nigdy nie czytałam lepszej antyutopii!
59. Wizja świata, który przedstawiła w tej książce Lauren Oliver jest nietypowa, straszna i jednocześnie wspaniała.
60. Wyzwoliła we mnie niezapomniane uczucia podczas czytania.
61. Delirium zaskoczyło mnie jak jeszcze żadna książka!
62. Zazdrościłam bohaterom, że nie mogę przeżyć równie pięknej miłości, jak oni.
63. Delirium jest książką naprawdę wartą przeczytania!
64. Cudowny styl pisania autorki sprawił, że książkę czytało się naprawdę lekko.
65. Ta książka naprawdę potrafi poruszyć czytelnika.
66. W tej książce nie tylko wydarzenia wzbudziły we mnie emocje, ale także bohaterowie.
67. Jest oparta na oryginalnym pomyśle, który po porostu nie może nie zachwycić.
68. Pomimo że książka opowiada o miłości, miłość ta nie jest wcale taka przesłodzona, jak znajdziemy w innych książkach.
69. Muszę przyznać, że w tej lekturze Lauren Oliver jest mistrzynią zwrotów akcji.
70. W książce możemy zaobserwować ciekawą przemianę Leny - głównej bohaterki, która z przestrzegającej zasad dziewczyny staje się buntowniczką, walczącą w imię miłości.
71. Zwariowałam na punkcie tej książki!
72. Roztacza wokół siebie przyjemny refleksyjny klimat, który urzeka czytelnika.
73. Delirium pokazuje, że jeżeli się w coś wierzy można to osiągnąć.
74. Napisana jest typowo młodzieżowym językiem, dzięki czemu można ją przeczytać w mgnieniu oka.
75. Dzięki cytatom na początku każdego rozdziału łatwiej było mi się wczuć w tę nietypową powieść.
76. Książka jest pisana z perspektywy Leny, dzięki czemu możemy zgłębić się jej odczucia
77. Powieść udowadnia, że nawet jeżeli świat przedstawiony jest brutalny, książka może być przepiękna.
78. Ostatnie strony Delirium zaparły mi dech w piersiach i wzruszyły.
79. Pomimo że jest lekką lekturą, daje do myślenia czytelnikowi.
80. Ta powieść pozostanie w mojej pamięci już na zawsze.
81. Każdy rozdział książki kończy się w taki sposób, że nie można nie przeczytać kolejnego.
82. Czytając Delirium, każde uczucie przeżywałam razem z bohaterami, każdy smutek, rozczarowanie, szczęście.
83. Do końca trzymałam kciuki za szczęśliwe losy bohaterów, niestety nie pomogło im to.
84. Książka jest porównywana do Igrzysk Śmierci i zdecydowanie jest równie dobra!
85. Bardzo przypadło mi do gustu to, że bohaterowie nie byli dzieciakami, ale wchodzili już w dorosłe życie.
86. Nie wyobrażam sobie, że mogłabym nie przeczytać tej cudownej książki.
87. Delirium nie jest pierwszą lepszą książką, jest tą lepszą!
88. Ogromne wrażenie wywarła na mnie siła miłości, która zrodziła się między Leną i Aleksem.
89. Bohaterowie książki są bardzo dopracowani i każdy z nich jest inny, posiada własne marzenia i wartości.
90. Uświadamia czytelnikowi, że warto walczyć o swoje marzenia.
91. Wyróżnia się spośród innych współczesnych powieści.
92. To jest po prostu książka IDEALNA.
93. Delirium pokazuje, że prawdziwa miłość może pokonać naprawdę wszystko.
94. Obok tej książki nie można przejść obojętnie!
95. Autorka zaskoczyła mnie swoją nietypową wyobraźnią, zazdroszczę jej, że wpadła na pomysł takiego świata
96. Po prostu ta powieść jest najpiękniejszą, jaką do tej pory miałam okazję czytać!
97. Lauren Oliver wykonała kawał świetnej roboty!
98. Całą książkę przeczytałam z wypiekami na twarzy.
99. Muszę przyznać, że nie jeden raz podczas czytania Delirium miałam gęsią skórkę.
100. Jestem pewna, że przeczytam ją jeszcze nie jeden raz!
101. Powieść Lauren Oliver sprawiła, że zapragnęłam zachorować na delirię.
Mam nadzieję, że tych, którzy jeszcze nie czytali książki i nie zamierzali tego zrobić, udało mi się do niej przekonać! Na okładce Delirium możemy zobaczyć pytanie: Czy gdyby miłość była chorobą, chciałbyś się wyleczyć? Moja odpowiedź brzmi: Nigdy w życiu!
A wy co byście odpowiedzieli na takie pytanie?
Na koniec mam coś naprawdę przyjemnego, a mianowicie okładki Delirium z innych państw(wszystkie, jakie udało mi się wyszperać).
Witam kochani!
Dzisiaj stuknął pierwszy miesiąc bloga i chciałam wam bardzo podziękować za aktywność, dzięki wam wiem, że nie piszę tylko dla siebie. Jak na początek statystyki są moim zdaniem cudowne. Cieszę się, że tak często tu zaglądacie i mam nadzieję, że z upływem czasu będziecie to robić jeszcze częściej.
Małe podsumowanie:
Na bloga zajrzeliście aż 607 razy!
Zostawiliście 49 komentarzy.
Najpopularniejszym postem okazała się opinia na temat książki Wybrani, która wyświetlona została (werble) 63 razy!
Mamy 21 obserwatorów bloga.
Zostało dodanych 10 postów, w tym 7 opinii.
Trzymajcie kciuki za to, żeby następny miesiąc był jeszcze lepszy! : )
Zasady:
"Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach
uznania za "dobrze wykonaną robotę". Jest przyznawana dla blogów o
mniejszej liczbie obserwatorów więc daje możliwość ich
rozpowszechnienia. Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań
otrzymanych od osoby, która cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11
osób (informujesz ich o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno
nominować bloga, który Cię nominował.
1) Czym kierujesz przy wyborze książki?
Głównie kieruję się oceną książki na stronie lubimyczytac.pl oraz liczbą czytelników, poza tym recenzjami, jakie czytam na blogach, duże znaczenie ma także pierwsze wrażenie. 2) Wolisz serie czy jednotomowe powieści?
Ostatnimi czasy sięgam głównie po serie, bo jednotomowe powieści za szybko się kończą... 3)Dokończ zdanie: "Czytając czuję się..."
Jakbym była w zupełnie innym świecie. 4) Jaka jest twoja ulubiona forma spędzania wolnego czasu?
Czytanie książek oczywiście i... jedzenie! 5) Czy czekasz na jakąś książkę z utęsknieniem? Jeśli tak to na jaką?
Tak! Tak! Tak! Czekam z utęsknieniem na ostatnią część Gone, już nie mogę się doczekać, żeby dowiedzieć się, jak się skończy. 6) Kawa, herbata, czy kakao?
Trudny wybór, bardzo trudny, najlepsze jest kakao, ale najczęściej piję herbatę. : ) 7) Film/książka, która Cię najmocniej wzruszyła?
Zdecydowanie Oskar i pani Róża, pewnie wrócę do niej jeszcze nie raz. 8) Lubisz oglądać seriale? Jeśli tak to jakie?
Lubię oglądać seriale, ostatnio robię to niestety coraz rzadziej. Dwa moje ulubione to: American Horror Story i Jak poznałem waszą matkę. 9) Piosenka, która chyba nigdy Ci się nie znudzi?
A mogą być dwie? Jak zobaczyłam to pytanie to przyszły mi na myśl Led Zeppelin - Stairway to heaven i Pink Floyd - Comfortably numb. 10) Dokończ zdanie: "Pisze recenzje, ponieważ..."
Chcę pokazać ludziom książki, które są moim zdaniem dobre i zarazić innych miłością do czytania. 11)Czy jest jakieś miejsce na świecie, które pragniesz zobaczyć? Jeśli tak to jakie?
Takich miejsc jest naprawdę dużo, ale najbardziej chciałabym wybrać się gdzieś do Afryki np. na Seszele.
Moje pytania dla was:
1. Gdybyś mogła ocalić przed zniszczeniem tylko jedną książkę, jaka by to była?
2. Co w życiu przynosi Ci największą radość?
3. Słodycze czy słone przekąski?
4. Czego nie zrobiłabyś nigdy w życiu?
5. Dokończ zdanie: "Gdy nikogo nie ma w domu, to..."
6. Gdybyś miała możliwość poznania własnej daty śmierci, chciałabyś ją poznać?
7. Z jakiego gatunku książki czytasz najczęściej?
8. Co skłoniło Cię do założenia bloga?
9. Jest taka książka, której nie masz, ale marzysz, by znalazła się w twojej biblioteczce?
10. Gdybyś miała okazję wyjechać do wymarzonego kraju, żeby spędzić tam resztę życia, zrobiłabyś to?
11. Dokończ zdanie: "Książka, która w ostatnim czasie najbardziej mnie zawiodła, to ..."
Witam wszystkich moli książkowych.
Założyłam ten blog z myślą o was i o sobie. Długo się ociągałam z jego stworzeniem, ale już jest. Zamierzam dodawać tu moje opinie na temat książek. Zobaczymy jak mi pójdzie, wy będziecie mogli to ocenić.
Mam nadzieję, że na początku będziecie dla mnie wyrozumiali. Blog startuje dziś, myślę, że w ten weekend możecie się już spodziewać ode mnie jakiejś opinii : )
Przed moimi oczyma mignęła twarz – najpotworniejsza, jaką kiedykolwiek ujrzałam. Mimo że ze wszystkich sił starałam się zapomnieć o tym, co się stało, widziałam go wszędzie. To był Loki – bóg złoczyńca, którego uwolniłam wbrew własnej woli. Powinnam była zgadnąć, że moja pierwsza prawdziwa randka z Loganem Quinnem zakończy się kompletną porażką. Gdybyśmy wpadli w zasadzkę żniwiarzy albo wdali się w jakąś przypadkową bójkę, byłabym mniej zaskoczona. Ale dać się aresztować podczas popijania kawy w modnej knajpie?Tego nie przewidziałam. Zostałam oskarżona o dobrowolne udzielenie pomocy żniwiarzom w uwolnieniu Lokiego z więzienia – a osobą, która prowadzi przeciw mnie rozprawę jest Linus Quinn, ojciec Logana. Najgorsze, że niemal wszyscy w akademii uważają mnie za winną tej zbrodni. Jeśli mam z tego wyjść cało i zdrowo, muszę się sama zatroszczyć o obronę…